ไปมั่วสุดๆงานนี้

posted on 18 Nov 2009 20:36 by maleepigman

บรรยากาศงาน ฟิ้วแคมป์ # 30 หนังนักเรียนแลกเปลี่ยนกันดู ครั้งที่ 4

 
      ช่วงนี้น้องๆ หลายคนคงกำลังวุ่นวายกับเรื่องเรียนกันอยู่ ไหนจะต้องทำงานส่งอาจารย์ แล้วยังต้องมาเตรียมสอบกันอีก (ยังไงก็อย่าลืมทำหนังกันนะจ๊ะ) ไหนๆ ก็เปิดเทอมกันแล้ว เราเลยหวังว่าน้องๆ จะสละเวลาเอางานมาร่วมโชว์กับเราบ้าง และเราก็ไม่ผิดหวัง เพราะครั้งนี้ได้รับการตอบรับจากน้องๆ และเพื่อนๆ หน้าใหม่มากมาย ลองเข้ามาดูบรรยากาศงานที่นี่

 
          ลองสังเกตรายชื่อจากบนกระดานลงทะเบียน เราจะเห็นชื่อคนที่ขึ้นโชว์งานทั้งหมด 14 ลำดับ แต่ถึงยังไงก็ยังมีงานขึ้นโชว์ถึง 10 ผลงาน ซึ่งแต่ละผลงานเต็มไปด้วยไอเดีย ความคิดสร้างสรรค์ที่ประทับใจเรามากเช่นกัน
     ประเดิมเวทีกันด้วยมิวสิกวิดีโอเพลง magazine จาก 2 ผู้กำกับ น้องกิ๊บและน้องนัท จากโรงเรียนสวนกุหลาบรังสิต เป็นเอ็มวีที่ถ่ายกันแบบบ้านๆ แต่มีจังหวะการตัดที่ลงตัว และมีประเด็นเหมือนในเนื้อเพลง 
       ต่อด้วย Sweet Monolouge งานกำกับชิ้นแรกของน้องขิม ชั้นม.6 โรงเรียนเตรียมอุดม ที่หยิบเอาเรื่องราวเมาธ์แตกตามประสาผู้หญิงเรื่องชีวิตและอนาคตแสดงถึงความคิดของเด็กสมัยนี้ได้อย่างดี แต่ต้องตั้งใจฟังกันนิดนึงเพราะเสียงพูดฟังยากไปหน่อย มีเสียงบรรยากาศแทรกเข้ามาเยอะ และเพราะงานชิ้นนี้เอง ที่ทำให้น้องขิมได้รับคัดเลือกไปญี่ปุ่นในโครงการ JENESYS ด้วย (อ่านรายละเอียดโครงการได้ที่ http://www.fuse.in.th/blogs/movement/2337)
     ตี๋ ปี 4 จากม.ลาดกระบัง หยิบงานวิดีโออาร์ท Es Muss Sein - It Must Be ที่พูดประเด็นความอยากของมนุษย์  ผ่านสิ่งของที่แปรเปลี่ยนไปพร้อมนัยยะแฝง อาจดูยากไปนิด ถ้าขาดคำอธิบายจากผู้กำกับ director statement
     พิรุณ อนุสุริยา มากับ REAL ที่ดัดแปลงมาจากผลงานการ์ตูนของอ.ทาเคฮิโกะ อิโนะอุเอะ (คนวาดการ์ตูนบาสเก็ตบอลชื่อดัง Slam Dunk) ถ่ายทอดเรื่องราวการใช้ชีวิตและการปรับตัวของผู้พิการนั่งรถเข็น (Wheel Chair) และคว้ารางวัลจากการประกวดจับหนังสือมาทำเป้นหนัง โครงการประกวดของ TKpark ได้อีกด้วย งานนี้เราได้เห็นพัฒนาการด้านภาพของพิรุณที่ชัดเจนขึ้นชัดเจนด้วย
     แช่ งานวิดีโอกวนๆ ของ พลากร กลึงฟัก จาก ม.เทคนิคกรุงเทพ มาพร้อมเทคนิคการนำเสนอกึ่งทดลองแสนน่ารัก ที่เจ้าตัวบอกว่าไม่ได้ตั้งใจล้อเลียนใคร งานนี้เรียกเสียงฮา จากผู้ร่วมงานได้มากโข (ดูผลงานเรื่องนี้เต็มๆ ได้ที่นี่)
     Final Moment งานแอมิเมชั่น 3D เจ๋งๆ ของสิปปภาส ครองรักษา จากอัสสัมชัญธนบุรี ที่เล่นเหมาทุกตำแหน่งเองเกือบหมด ตั้งแต่คิดและทำ แต่ได้เพื่อนมาช่วยตัดต่อ ใส่เสียงให้ การเคลื่อนไหวของภาพลื่นไหล แถมมีแนวคิดที่ละเอียด เห็นได้เลยว่าแอนิเมชั่น 3D ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปแล้ว เพราะแม้กระทั่งเด็ก ม.6 ยังทำได้เลย
     ตามมาด้วย Mixtape รวมผลงานหนังสั้นและงานประกวดโฆษณาจากโครงการต่างๆ ของ ไท  ประดิษฐเกษตร ม. 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ ที่มีตั้งแต่งานประกวดจริงจัง หนังสั้นกวนๆ และงานรณรงค์จังหวะฮาๆ ซึ่งทุกผลงาน ต้งอาศัยความ กล้า มากทีเดียว เราขอนับถือ
     ป้ายรถเมล์ ของ ปอ จาก ม.ราชภัฏสวนสุนันทา เอกภาพยนตร์ หนังรักดูดี เรื่องของหญิงสาวที่มีทัศนคติของผู้หญิงรุ่นเก่า เช่น จีบผู้ชายก่อนไม่ได้ ้จนกลายเป็นเรื่องของการคิดมากขึ้น หนังดูง่าย ไม่ซับซ้อน
  
     ยาพิษ 2 ของ เบียร์ จากก๊วน  ม.ราชภัฏสวนสุนันทา หนังภาคต่อที่ไม่ได้มีเนื้อหาเกี่ยวข้องอะไรกับชิ่เรื่องเลยแม้แต่น้อย ยกเว้นเพลงที่ขึ้นในเครดิท กับเรื่องของผู้กำกับที่เกิดเบื่อการออกกองถ่าย และได้เจอกับหมวกที่สามารถฉายภาพความคิดบนหัวออกมาได้ แต่เขาก็คิดได้ว่า ของแบบนี้มันต้องใช้การร่วมมือกันทำ ดีกว่าการทำคนเดียว 
     ส่งท้ายด้วย นักศึกษา -  Invisible Wall ของ หยอย จากม.ราชภัฏสวนสุนันทเช่นกัน กับเรื่องของนักศึกษาที่ต้องเสนองานขายไอเดียให้กับบริษัทหนึ่งแต่ถุกปฏิเสธเนื่องจากเหตุผลว่า เป็นแค่ไอเดียแบบเด็กๆ หนังยังขาดการปูพื้นตัวละครและความน่าติดตาม ก็ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนๆ เอาไว้ไปปรับปรุงในเรื่องหน้าต่อไป
เข้าไปชมวีดีโอบรรยากาศงานครับ

 

 

edit @ 18 Nov 2009 20:44:27 by pigman

ไปดู Newyork, I love you กันครับ

posted on 16 Oct 2009 22:53 by maleepigman

ประทับใจกันไปแล้วกับ paris je t'aime กลับมาอีกครั้งกับ newyork, i love you

หนังเล่าเรื่องราวของความรักในหลากหลายรูปแบบ ที่ทุกเหตุการณ์ เป็นเรื่องใกล้ตัวที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตเราทุกๆวันกับการพบเจอผู้คนที่หลากหลายในเมืองใหญ่

หนังน่ารักดีครับ ไม่ถึงกับต้องเสียน้ำตา แต่จะได้ความประทับใจที่แตกต่างจากหนังรักทั่วไปครับ

ฉายแค่ที่สกาล่า และ เอสเอฟนะครับ 

http://newyorkiloveyouthemovie.com/#/home

 

 

 

edit @ 16 Oct 2009 23:17:31 by pigman

 

อีกครั้ง ที่ปากกาแท่งนี้เริ่มสอนผมว่า

ทุกวันทุกเวลานั้นมีค่ามาก เราอาจไม่รู้ เมื่อเราต้องสูญเสียอะไรไป

วันนี้เราทำสิ่งดีๆอะไรบ้าง เราทำเพื่อใครบ้าง

เราต้องทำอย่างตั้งใจ อย่าพยายามคาดหวังให้สูง แต่ลงมือตั้งแต่วันนี้

และทำต่อไป คนที่เรารัก เค้าจะได้เห็นคุณค่าของเรา

อย่าทำให้คนอื่นต้องเสียใจเลย เราเริ่มทำสิ่งดีๆได้แล้วก็ควรทำต่อไป

ไม่มีใครรู้วันข้างหน้า

ทุกคนเลือกได้ เลือกคนที่วันนี้ปรารถนาคุณ วันนี้คุณมีความสุข แต่อีกสามเดือนคุณต้องเสียใจเพราะเค้าตลอดไป

กับคนที่คุณทะเลาะกันวันนี้ แต่อีกสามเดือนสามปีสามสิบปีหรือตลอดไป คุณจะมีความสุข

ถึงคนที่ไม่หวังอะไร อาจไม่มีอยู่จริง

แต่เราจะยิ่งเสียใจมั้ย ถ้าวันนี้เรายังไม่ทำอะไร จะนั่งรอโอกาสเหรอ จะเอาแต่ฝันถึงเรื่องดีๆทำไม

คิดดูว่าเราทุกคนจะมีโอกาสได้รักใครจริงๆบ้างมั้ย เราจะอ่อนแอเหรอ แล้วจะดูแลคนที่รักได้ยังไง

ทำทุกอย่างให้มีค่าสำหรับเราซิ

ประโยชน์ของปากกาแท่งนี้มีไว้เขียน แต่คุณค่าของปากกาแท่งนี้มีไว้เพื่อให้เราอย่าหยุดเขียน

 

ปล.  หลังจากผมดูหนังของพิง ลำพระเพลิง ไปสองเรื่อง โคตรรักเอง กับ ฝันโคตรๆ ผมรู้สึกประทับใจอะไรบางอย่าง ถึงตัวหนังจะดูซับซ้อน แต่คนที่ลงมือทำอะไรแบบนี้ได้ เค้ามีคุณค่าจริงๆ

อยากเปิดเพลงประกอบหนังเหมือนกัน แต่เดี้ยวมันจะดูเศร้า เพราะฟังกี่ทีก็น้ำตาปริ่ม เลยไม่เอาดีกว่า อิอิ

 

 

edit @ 9 Oct 2009 12:20:34 by pigman

ผมเริ่มเรียนรู้แล้ว

posted on 07 Oct 2009 07:43 by maleepigman  in blue

 

บางครั้ง บางครั้ง และ บางครั้ง

ผมลืมตัว ไม่รู้ทำไม ผมคิดว่าตัวเองชนะแล้ว ผมปลูกดอกไม้ได้ มันบานสะพรั่ง

แต่แท้จริง ผมยังไปไม่ถึง มันเหี่ยวเฉา มันบอบบาง

ผมผิดพลาดระหว่างทาง

ผมเรียนรู้ไม่พอ ไม่มีใครเห็น

เธอเห็น ผมทำให้เธอเห็น ผมเสียใจ

ผมอยู่ตรงนี้ ผมนั่งอยู่ ผมเขียน ผมนึกอะไรบางอย่าง ผมไม่กล้าพูดกับเธอ

ผมต้องแก้ไข ผมทำแล้ว และอยากให้เธอเห็น ผมห่วงใย ผมจะรดน้ำทุกวัน

เธอไม่ต้องรู้ เธอแค่อยู่เฉยๆ เธอจะมีความสุข

ผมแค่หวัง ซักวัน เธอจะบานสะพรั่ง

ถ้าเธออ่าน ผมยินดี ผมคือเพื่อนของเธอ

ผมเรียนรู้แล้วว่าการกระทำของคนเราบางครั้ง ว่าเราอยากได้อะไรจากเขา ปล่อยทุกอย่างไปเถอะ ดอกไม้จะบานอาจไม่ใช่เพราะเรา แต่คือแสงแดดและฝนต่างหากที่ทำให้เธอบานสะพรั่ง

 

edit @ 7 Oct 2009 08:32:00 by pigman

Broken Embraces

posted on 06 Oct 2009 17:38 by maleepigman

หนังน่าดูมาก จากผู้กำกับ Pedro Almodovar

ฉายที่ paragon เท่านั้นนะ

 

 

Werner Herzog กับหนังเรื่องล่าสุด Bad Lieutenant ที่กำลังจะลงโรงในบ้านเรา

 ก่อนหน้านี้พึ่งเป็นหนังเปิดตัวเทศกาล Bangkok International Film Festival 2009

หาหนังของสุดยอดผู้กำกับคนนี้ดูไม่ได้ง่ายๆ แต่มีสองเรื่องล่าสุดที่ออกเป็น dvd ลิขสิทธิ์ในบ้านเราด้วยคือ

Grizzly Man และ Rescue Dawn

ขอแนะนำบล็อกให้ด้วย

http://thewernerhrzogarchive.blogspot.com/

 

edit @ 6 Oct 2009 11:21:45 by pigman

Twist nerve burger

posted on 05 Oct 2009 08:52 by maleepigman  in twist

 

 

- การบิดตัวของเส้นประสาทแฮมเบอร์เกอร์

            

           “เมื่อประสาทสัมผัสของแฮมเบอร์เกอร์ทำงานร่วมกับอวัยวะของมนุษย์(ปาก)  ทำให้เกิดการผูกรัดไปทั่วกับของมีคมในช่องทางส่งผ่าน เพื่อไหลเข้ารวมกับระบบรับรู้ทางสุนทรียศาสตร์แห่งความงามทางกลิ่น และรสชาติ  ของมีคมภายในอวัยวะของมนุษย์ค่อยๆเริ่มบดไปเรื่อย จากบนไปล่าง จากล่างไปบน  มีการกระแทกที่ทำให้ระบบประสาทสัมผัสของมนุษย์ปั่นป่วน แต่มิอาจปฏิเสธความสุขเช่นนี้ได้  ช่องทางส่งผ่านสามารถดูดรับชิ้นเนื้อ รา ยีสต์ พืชผัก อย่างต่อเนื่อง  ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  เป็นการปฏิสัมพันธ์ที่เปี่ยมด้วยแรงปรารถนาของเส้นประสาทระหว่าง แฮมเบอร์เกอร์ และ มนุษย์          

           ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงไม่ค่อยรู้สึกปลอดภัย กับช่องทางส่งผ่านของข้าพเจ้า  เพราะมันอาจทำร้ายเส้นประสาทที่มีแรงสำนึกแห่งชาติพันธุ์ของข้าพเจ้า และของผู้ใดก็ตามที่ไม่ระมัดระวัง  ให้เหลือแต่เพียงเศษเสี้ยวของเชื้อพันธุ์ที่ข้าพเจ้าถือกำเนิด  ข้าพเจ้าจะตกเป็นทาสของสิ่งที่เรียกว่า อาหาร  ข้าพเจ้าจะหลุดพ้นจากความสัมพันธ์นี้ได้อย่างไร                           

 

edit @ 6 Oct 2009 11:22:25 by pigman

           คุณรู้มั้ยว่า ปากกาแท่งนี้ ที่ผมใช้เขียนเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้  เป็นปากกาที่มีค่ามากที่สุด  มันไม่ใช่ปากกาหมึกซึมราคาเป็นหมื่น ประดับเพชร แต่มันคือปากกาลูกลื่นธรรมดาแท่งหนึ่งเท่านั้น  คุณค่าของมันคือ คนที่เป็นคนให้ ให้โดยไม่หวังอะไรตอบแทน ไม่มีการซื้อขายเกิดขึ้น แต่มันคือการให้จากคนหนึ่งสู่อีกคนหนึ่ง  นั่นคือมีเพียงสองคนเท่านั้นที่เป็นผู้รับมอบ

           ส่วนที่ว่า เค้าอีกคนให้ปากกาแท่งนี้ทำไมน่ะเหรอ ก็คงไม่มีอะไรมากหรอก นอกจากอยากให้อีกคนแค่มีปากกาใช้  แล้วเรื่องที่จะเล่าต่อมีความสำคัญอย่างไรบ้างนั้น  ต้องถามปากกาแท่งนี้ว่ามันไม่เคยถูกใช้งานเลย  อาจเป็นเพราะคนที่รับมันมาไม่เคยเห็นความสำคัญของมัน นอกจากปากกาลูกลื่นแท่งหนึ่ง

           แต่วันหนึ่ง ผมคนนี้ คนที่รับปากกานี้มา ต้องหยิบมันมาจากกองปากกามากมาย โดยพึ่งเห็นความสำคัญว่า มันยังเขียนได้อยู่ และเรื่องราวแห่งความผิดพลาดที่ผ่านมา ปากกาแท่งนี้แหละ จะเป็นคนเล่าเรื่อง และ สั่งสอนผม  นี่ต่างหากคือความหมายที่แท้จริง ของคนที่ให้ปากกาผม

 

edit @ 7 Oct 2009 08:32:58 by pigman

พึ่งเปิดใช้ครั้งแรก

หวังว่าจะมีคนมาสนใจบ้างนะเนี่ย 555


Jane Birkin

edit @ 6 Oct 2009 10:21:12 by pigman