My life is blue

บางคนเริ่มต้นที่ศูนย์ (0) บางคนเริ่มต้นที่หนึ่ง (1)

การเริ่มนับใหม่เป็นสิ่งที่ยากเสมอ แต่จะนับให้จบยิ่งยากกว่า

พระอาทิตย์ยังขึ้นและตกในวันเดียว

ผมไม่รู้ว่าจะเขียนเลขหนึ่งได้สวยมั้ย แต่ก้อไม่ผิดที่จะเขียนใหม่

เพราะบางครั้งก้อเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่ได้ทำ

ถึงแม้เลขหนึ่ง (1) จะมีตัวเดียวเสมอ แต่ไม่ใช่เลขสุดท้าย

ผมอยากให้เลขสุดท้ายเป็นเลขคู่ เลขคู่ที่เกิดจาก 1 สองตัว

1:1     : )

เพลงเก่าแล้ว จากวง Bread เนื้อหาดีมาก คำแปลดึงมาจากที่อื่นอีกทีนะครับ

หามาฟัง แล้วคุณจะหลงรัก

If a picture paints a thousand words,
Then why can't I paint you?
The words will never show the you I've come to know.
If a face could launch a thousand ships,
Then where am I to go?
There's no one home but you,
You're all that's left me too.
And when my love for life is running dry,
You come and pour yourself on me.

If a man could be two places at one time,
I'd be with you.
Tomorrow and today, beside you all the way.
If the world should stop revolving spinning slowly down to die,
I'd spend the end with you.
And when the world was through,
Then one by one the stars would all go out,
Then you and I would simply fly away

หากภาพวาดสามารถแทนคำได้นับพัน
ไยฉันไม่อาจวาดภาพนายได้ ?
คำพูดนับร้อยไม่สามารถแทนความหมายในตัวนายที่ฉันรู้จัก
หากสีหน้าสามารถสื่อความรู้สึกได้หลากหลาย
ฉันควรแสดงออกด้วยสีหน้าไหน ?
มีเพียงนายที่เปรียบเสมือนบ้านให้ฉันได้พักพิง
นายคือทุกสิ่งที่เป็นตัวฉัน
และยามใดที่ความรักในหัวใจฉันเริ่มแห้งเหือด
นายจะเป็นคนคอยเติมเต็มความชุ่มชื้นในหัวใจฉัน

หากฉันสามารถอยู่ในสองที่พร้อมกันได้
ฉันจะอยู่เคียงข้างนาย
ไม่ว่าจะเป็นพรุ่งนี้หรือวันนี้
จะอยู่เคียงข้างตลอดทุกทางเดิน
หากโลกหยุดหมุนและเริ่มตายทีละน้อย
ฉันจะใช้เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิตร่วมกับนาย
ยามใดที่โลกแหลกสลาย
เมื่อพวกเราสลายร่างกลายเป็นดวงดาว
ฉันกับนายจะโบยบินไปด้วยกัน

edit @ 20 Apr 2010 01:28:07 by pigman

ขออภัยรูปไม่ค่อยชัดครับ

โคอาล่านักดนตรี กำลังเป่าปี่ หรือ ฟรุต ก็ไม่รู้

โคอาล่าตีฉาบ ตีฉิ่ง ตีฉาบ

อันนี้ไม่รู้ว่าถือไม้อะไร ถ้าถือไม้กลอง คงอยู่วงเดียวกับสองตัวข้างบน

ตัวนี้น่าจะเป็นโคอาล่าพิเศษ มีเขา และมีดาวที่ตัวด้วย

ตัวนี้โคอาล่าไฮโซ มีรถขับซะด้วย ไม่รู้เอาขาแตะเบรกยังไง

โคอาล่าสวมหมวกวิเศษ รูปร่างแปลก ๆ มีสายรัดที่คางด้วย ตัวนี้หันข้างจึงเห็นหาง หูก็เล็กกว่าชาวบ้าน

โคอาล่าคุณแม่ กับลูกตัวน้อย

ตัวนี้โคอาล่านักคิดครับ โตขึ้นจะเป็นใหญ่เป็นโต หรือ หลับอยู่ก็ไม่รู้

โคอาล่าตัวนี้เท่สุด เป็นนักฟุตบอล เจ้าตัวบอกว่าไม่ได้เกลียดลิเวอร์พูล แต่แค่ไม่ชอบพวก the kops

ตัวนี้กำลังอินเลิฟ ได้จดหมายจากตัวไหนก็ไม่รู้ อิอิ

อ้าว! โดนกินซะแล้ว

edit @ 26 Mar 2010 12:33:54 by pigman

จริงเหรอ ที่ความรัก มันไม่ต้องมีเหตุผล

มันเป็นรักในอุดมคติหรือป่าว

ทุกวันนี้ การเลือกใครซักคนเป็นคู่ ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลเหรอ

ถ้าเจอคนที่ดีพร้อม เหตุผลเดียวที่ไม่ควรอยู่ด้วยกัน คือความรักเหรอ

edit @ 5 Feb 2010 00:14:35 by pigman

นี่อาจเป็นเพียงความรู้สึกส่วนตัวของผมที่มีต่อภาพเหล่านี้นะครับ

ผมว่ามันอาจเล่าเรื่องราวความผูกพันธ์ในช่วงเวลาหนึ่งที่ดีๆของใครหลายคนได้

สำหรับผม มันผ่านมาและผ่านไป

edit @ 2 Feb 2010 11:22:21 by pigman

 ผมสนใจในของใกล้ๆตัวนี่แหละครับ เลยนำมาวาดซะเลย

 นี่คือแฮมเบอร์เกอร์ครับ

 แรงบันดาลใจจาก lacoste ครับ

 ภาพนี้นามธรรมหน่อยครับ เป็นชุดสุดคุ้มของแมคโดนัล

 กรรไกรครับ ไม่มีไร

นาฬิกา ครับ

 hondajazz

notebook hp

vic vaporub ที่ชอบติดตัวไว้ครับ ร้อนมากเลยละลาย

โดนัทครับ

edit @ 22 Dec 2009 15:28:06 by pigman

บรรยากาศงาน ฟิ้วแคมป์ # 30 หนังนักเรียนแลกเปลี่ยนกันดู ครั้งที่ 4

 

      ช่วงนี้น้องๆ หลายคนคงกำลังวุ่นวายกับเรื่องเรียนกันอยู่ ไหนจะต้องทำงานส่งอาจารย์ แล้วยังต้องมาเตรียมสอบกันอีก (ยังไงก็อย่าลืมทำหนังกันนะจ๊ะ) ไหนๆ ก็เปิดเทอมกันแล้ว เราเลยหวังว่าน้องๆ จะสละเวลาเอางานมาร่วมโชว์กับเราบ้าง และเราก็ไม่ผิดหวัง เพราะครั้งนี้ได้รับการตอบรับจากน้องๆ และเพื่อนๆ หน้าใหม่มากมาย ลองเข้ามาดูบรรยากาศงานที่นี่

 

          ลองสังเกตรายชื่อจากบนกระดานลงทะเบียน เราจะเห็นชื่อคนที่ขึ้นโชว์งานทั้งหมด 14 ลำดับ แต่ถึงยังไงก็ยังมีงานขึ้นโชว์ถึง 10 ผลงาน ซึ่งแต่ละผลงานเต็มไปด้วยไอเดีย ความคิดสร้างสรรค์ที่ประทับใจเรามากเช่นกัน

     ประเดิมเวทีกันด้วยมิวสิกวิดีโอเพลง magazine จาก 2 ผู้กำกับ น้องกิ๊บและน้องนัท จากโรงเรียนสวนกุหลาบรังสิต เป็นเอ็มวีที่ถ่ายกันแบบบ้านๆ แต่มีจังหวะการตัดที่ลงตัว และมีประเด็นเหมือนในเนื้อเพลง 

       ต่อด้วย Sweet Monolouge งานกำกับชิ้นแรกของน้องขิม ชั้นม.6 โรงเรียนเตรียมอุดม ที่หยิบเอาเรื่องราวเมาธ์แตกตามประสาผู้หญิงเรื่องชีวิตและอนาคตแสดงถึงความคิดของเด็กสมัยนี้ได้อย่างดี แต่ต้องตั้งใจฟังกันนิดนึงเพราะเสียงพูดฟังยากไปหน่อย มีเสียงบรรยากาศแทรกเข้ามาเยอะ และเพราะงานชิ้นนี้เอง ที่ทำให้น้องขิมได้รับคัดเลือกไปญี่ปุ่นในโครงการ JENESYS ด้วย (อ่านรายละเอียดโครงการได้ที่ http://www.fuse.in.th/blogs/movement/2337)

     ตี๋ ปี 4 จากม.ลาดกระบัง หยิบงานวิดีโออาร์ท Es Muss Sein - It Must Be ที่พูดประเด็นความอยากของมนุษย์  ผ่านสิ่งของที่แปรเปลี่ยนไปพร้อมนัยยะแฝง อาจดูยากไปนิด ถ้าขาดคำอธิบายจากผู้กำกับ director statement

     พิรุณ อนุสุริยา มากับ REAL ที่ดัดแปลงมาจากผลงานการ์ตูนของอ.ทาเคฮิโกะ อิโนะอุเอะ (คนวาดการ์ตูนบาสเก็ตบอลชื่อดัง Slam Dunk) ถ่ายทอดเรื่องราวการใช้ชีวิตและการปรับตัวของผู้พิการนั่งรถเข็น (Wheel Chair) และคว้ารางวัลจากการประกวดจับหนังสือมาทำเป้นหนัง โครงการประกวดของ TKpark ได้อีกด้วย งานนี้เราได้เห็นพัฒนาการด้านภาพของพิรุณที่ชัดเจนขึ้นชัดเจนด้วย

     แช่ งานวิดีโอกวนๆ ของ พลากร กลึงฟัก จาก ม.เทคนิคกรุงเทพ มาพร้อมเทคนิคการนำเสนอกึ่งทดลองแสนน่ารัก ที่เจ้าตัวบอกว่าไม่ได้ตั้งใจล้อเลียนใคร งานนี้เรียกเสียงฮา จากผู้ร่วมงานได้มากโข (ดูผลงานเรื่องนี้เต็มๆ ได้ที่นี่)

     Final Moment งานแอมิเมชั่น 3D เจ๋งๆ ของสิปปภาส ครองรักษา จากอัสสัมชัญธนบุรี ที่เล่นเหมาทุกตำแหน่งเองเกือบหมด ตั้งแต่คิดและทำ แต่ได้เพื่อนมาช่วยตัดต่อ ใส่เสียงให้ การเคลื่อนไหวของภาพลื่นไหล แถมมีแนวคิดที่ละเอียด เห็นได้เลยว่าแอนิเมชั่น 3D ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปแล้ว เพราะแม้กระทั่งเด็ก ม.6 ยังทำได้เลย

     ตามมาด้วย Mixtape รวมผลงานหนังสั้นและงานประกวดโฆษณาจากโครงการต่างๆ ของ ไท  ประดิษฐเกษตร ม. 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ ที่มีตั้งแต่งานประกวดจริงจัง หนังสั้นกวนๆ และงานรณรงค์จังหวะฮาๆ ซึ่งทุกผลงาน ต้งอาศัยความ กล้า มากทีเดียว เราขอนับถือ

     ป้ายรถเมล์ ของ ปอ จาก ม.ราชภัฏสวนสุนันทา เอกภาพยนตร์ หนังรักดูดี เรื่องของหญิงสาวที่มีทัศนคติของผู้หญิงรุ่นเก่า เช่น จีบผู้ชายก่อนไม่ได้ ้จนกลายเป็นเรื่องของการคิดมากขึ้น หนังดูง่าย ไม่ซับซ้อน

  

     ยาพิษ 2 ของ เบียร์ จากก๊วน  ม.ราชภัฏสวนสุนันทา หนังภาคต่อที่ไม่ได้มีเนื้อหาเกี่ยวข้องอะไรกับชิ่เรื่องเลยแม้แต่น้อย ยกเว้นเพลงที่ขึ้นในเครดิท กับเรื่องของผู้กำกับที่เกิดเบื่อการออกกองถ่าย และได้เจอกับหมวกที่สามารถฉายภาพความคิดบนหัวออกมาได้ แต่เขาก็คิดได้ว่า ของแบบนี้มันต้องใช้การร่วมมือกันทำ ดีกว่าการทำคนเดียว 

     ส่งท้ายด้วย นักศึกษา -  Invisible Wall ของ หยอย จากม.ราชภัฏสวนสุนันทา เช่นกัน กับเรื่องของนักศึกษาที่ต้องเสนองานขายไอเดียให้กับบริษัทหนึ่งแต่ถุกปฏิเสธเนื่องจากเหตุผลว่า เป็นแค่ไอเดียแบบเด็กๆ หนังยังขาดการปูพื้นตัวละครและความน่าติดตาม ก็ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนๆ เอาไว้ไปปรับปรุงในเรื่องหน้าต่อไป

เข้าไปชมวีดีโอบรรยากาศงานครับ

http://www.fuse.in.th/blogs/movement/2381

edit @ 18 Nov 2009 20:44:27 by pigman

ประทับใจกันไปแล้วกับ paris je t'aime กลับมาอีกครั้งกับ newyork, i love you

หนังเล่าเรื่องราวของความรักในหลากหลายรูปแบบ ที่ทุกเหตุการณ์ เป็นเรื่องใกล้ตัวที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตเราทุกๆวันกับการพบเจอผู้คนที่หลากหลายในเมืองใหญ่

หนังน่ารักดีครับ ไม่ถึงกับต้องเสียน้ำตา แต่จะได้ความประทับใจที่แตกต่างจากหนังรักทั่วไปครับ

ฉายแค่ที่สกาล่า และ เอสเอฟนะครับ 

http://newyorkiloveyouthemovie.com/#/home

edit @ 16 Oct 2009 23:17:31 by pigman

อีกครั้ง ที่ปากกาแท่งนี้เริ่มสอนผมว่า

ทุกวันทุกเวลานั้นมีค่ามาก เราอาจไม่รู้ เมื่อเราต้องสูญเสียอะไรไป

วันนี้เราทำสิ่งดีๆอะไรบ้าง เราทำเพื่อใครบ้าง

เราต้องทำอย่างตั้งใจ อย่าพยายามคาดหวังให้สูง แต่ลงมือตั้งแต่วันนี้

และทำต่อไป คนที่เรารัก เค้าจะได้เห็นคุณค่าของเรา

อย่าทำให้คนอื่นต้องเสียใจเลย เราเริ่มทำสิ่งดีๆได้แล้วก็ควรทำต่อไป

ไม่มีใครรู้วันข้างหน้า

ทุกคนเลือกได้ เลือกคนที่วันนี้ปรารถนาคุณ วันนี้คุณมีความสุข แต่อีกสามเดือนคุณต้องเสียใจเพราะเค้าตลอดไป

กับคนที่คุณทะเลาะกันวันนี้ แต่อีกสามเดือนสามปีสามสิบปีหรือตลอดไป คุณจะมีความสุข

ถึงคนที่ไม่หวังอะไร อาจไม่มีอยู่จริง

แต่เราจะยิ่งเสียใจมั้ย ถ้าวันนี้เรายังไม่ทำอะไร จะนั่งรอโอกาสเหรอ จะเอาแต่ฝันถึงเรื่องดีๆทำไม

คิดดูว่าเราทุกคนจะมีโอกาสได้รักใครจริงๆบ้างมั้ย เราจะอ่อนแอเหรอ แล้วจะดูแลคนที่รักได้ยังไง

ทำทุกอย่างให้มีค่าสำหรับเราซิ

ประโยชน์ของปากกาแท่งนี้มีไว้เขียน แต่คุณค่าของปากกาแท่งนี้มีไว้เพื่อให้เราอย่าหยุดเขียน

ปล.  หลังจากผมดูหนังของพิง ลำพระเพลิง ไปสองเรื่อง โคตรรักเอง กับ ฝันโคตรๆ ผมรู้สึกประทับใจอะไรบางอย่าง ถึงตัวหนังจะดูซับซ้อน แต่คนที่ลงมือทำอะไรแบบนี้ได้ เค้ามีคุณค่าจริงๆ

อยากเปิดเพลงประกอบหนังเหมือนกัน แต่เดี้ยวมันจะดูเศร้า เพราะฟังกี่ทีก็น้ำตาปริ่ม เลยไม่เอาดีกว่า อิอิ

edit @ 9 Oct 2009 12:20:34 by pigman