ไปมั่วสุดๆงานนี้
posted on 18 Nov 2009 20:36 by maleepigmanบรรยากาศงาน ฟิ้วแคมป์ # 30 หนังนักเรียนแลกเปลี่ยนกันดู ครั้งที่ 4
edit @ 18 Nov 2009 20:44:27 by pigman
edit @ 18 Nov 2009 20:44:27 by pigman
ประทับใจกันไปแล้วกับ paris je t'aime กลับมาอีกครั้งกับ newyork, i love you
หนังเล่าเรื่องราวของความรักในหลากหลายรูปแบบ ที่ทุกเหตุการณ์ เป็นเรื่องใกล้ตัวที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตเราทุกๆวันกับการพบเจอผู้คนที่หลากหลายในเมืองใหญ่
หนังน่ารักดีครับ ไม่ถึงกับต้องเสียน้ำตา แต่จะได้ความประทับใจที่แตกต่างจากหนังรักทั่วไปครับ
ฉายแค่ที่สกาล่า และ เอสเอฟนะครับ
http://newyorkiloveyouthemovie.com/#/home
edit @ 16 Oct 2009 23:17:31 by pigman
อีกครั้ง ที่ปากกาแท่งนี้เริ่มสอนผมว่า
ทุกวันทุกเวลานั้นมีค่ามาก เราอาจไม่รู้ เมื่อเราต้องสูญเสียอะไรไป
วันนี้เราทำสิ่งดีๆอะไรบ้าง เราทำเพื่อใครบ้าง
เราต้องทำอย่างตั้งใจ อย่าพยายามคาดหวังให้สูง แต่ลงมือตั้งแต่วันนี้
และทำต่อไป คนที่เรารัก เค้าจะได้เห็นคุณค่าของเรา
อย่าทำให้คนอื่นต้องเสียใจเลย เราเริ่มทำสิ่งดีๆได้แล้วก็ควรทำต่อไป
ไม่มีใครรู้วันข้างหน้า
ทุกคนเลือกได้ เลือกคนที่วันนี้ปรารถนาคุณ วันนี้คุณมีความสุข แต่อีกสามเดือนคุณต้องเสียใจเพราะเค้าตลอดไป
กับคนที่คุณทะเลาะกันวันนี้ แต่อีกสามเดือนสามปีสามสิบปีหรือตลอดไป คุณจะมีความสุข
ถึงคนที่ไม่หวังอะไร อาจไม่มีอยู่จริง
แต่เราจะยิ่งเสียใจมั้ย ถ้าวันนี้เรายังไม่ทำอะไร จะนั่งรอโอกาสเหรอ จะเอาแต่ฝันถึงเรื่องดีๆทำไม
คิดดูว่าเราทุกคนจะมีโอกาสได้รักใครจริงๆบ้างมั้ย เราจะอ่อนแอเหรอ แล้วจะดูแลคนที่รักได้ยังไง
ทำทุกอย่างให้มีค่าสำหรับเราซิ
ประโยชน์ของปากกาแท่งนี้มีไว้เขียน แต่คุณค่าของปากกาแท่งนี้มีไว้เพื่อให้เราอย่าหยุดเขียน
ปล. หลังจากผมดูหนังของพิง ลำพระเพลิง ไปสองเรื่อง โคตรรักเอง กับ ฝันโคตรๆ ผมรู้สึกประทับใจอะไรบางอย่าง ถึงตัวหนังจะดูซับซ้อน แต่คนที่ลงมือทำอะไรแบบนี้ได้ เค้ามีคุณค่าจริงๆ
อยากเปิดเพลงประกอบหนังเหมือนกัน แต่เดี้ยวมันจะดูเศร้า เพราะฟังกี่ทีก็น้ำตาปริ่ม เลยไม่เอาดีกว่า อิอิ
edit @ 9 Oct 2009 12:20:34 by pigman
บางครั้ง บางครั้ง และ บางครั้ง
ผมลืมตัว ไม่รู้ทำไม ผมคิดว่าตัวเองชนะแล้ว ผมปลูกดอกไม้ได้ มันบานสะพรั่ง
แต่แท้จริง ผมยังไปไม่ถึง มันเหี่ยวเฉา มันบอบบาง
ผมผิดพลาดระหว่างทาง
ผมเรียนรู้ไม่พอ ไม่มีใครเห็น
เธอเห็น ผมทำให้เธอเห็น ผมเสียใจ
ผมอยู่ตรงนี้ ผมนั่งอยู่ ผมเขียน ผมนึกอะไรบางอย่าง ผมไม่กล้าพูดกับเธอ
ผมต้องแก้ไข ผมทำแล้ว และอยากให้เธอเห็น ผมห่วงใย ผมจะรดน้ำทุกวัน
เธอไม่ต้องรู้ เธอแค่อยู่เฉยๆ เธอจะมีความสุข
ผมแค่หวัง ซักวัน เธอจะบานสะพรั่ง
ถ้าเธออ่าน ผมยินดี ผมคือเพื่อนของเธอ
ผมเรียนรู้แล้วว่าการกระทำของคนเราบางครั้ง ว่าเราอยากได้อะไรจากเขา ปล่อยทุกอย่างไปเถอะ ดอกไม้จะบานอาจไม่ใช่เพราะเรา แต่คือแสงแดดและฝนต่างหากที่ทำให้เธอบานสะพรั่ง
edit @ 7 Oct 2009 08:32:00 by pigman
หนังน่าดูมาก จากผู้กำกับ Pedro Almodovar
ฉายที่ paragon เท่านั้นนะ
Werner Herzog กับหนังเรื่องล่าสุด Bad Lieutenant ที่กำลังจะลงโรงในบ้านเรา
ก่อนหน้านี้พึ่งเป็นหนังเปิดตัวเทศกาล Bangkok International Film Festival 2009
หาหนังของสุดยอดผู้กำกับคนนี้ดูไม่ได้ง่ายๆ แต่มีสองเรื่องล่าสุดที่ออกเป็น dvd ลิขสิทธิ์ในบ้านเราด้วยคือ
Grizzly Man และ Rescue Dawn
ขอแนะนำบล็อกให้ด้วย
http://thewernerhrzogarchive.blogspot.com/
edit @ 6 Oct 2009 11:21:45 by pigman
- การบิดตัวของเส้นประสาทแฮมเบอร์เกอร์
“เมื่อประสาทสัมผัสของแฮมเบอร์เกอร์ทำงานร่วมกับอวัยวะของมนุษย์(ปาก) ทำให้เกิดการผูกรัดไปทั่วกับของมีคมในช่องทางส่งผ่าน เพื่อไหลเข้ารวมกับระบบรับรู้ทางสุนทรียศาสตร์แห่งความงามทางกลิ่น และรสชาติ ของมีคมภายในอวัยวะของมนุษย์ค่อยๆเริ่มบดไปเรื่อย จากบนไปล่าง จากล่างไปบน มีการกระแทกที่ทำให้ระบบประสาทสัมผัสของมนุษย์ปั่นป่วน แต่มิอาจปฏิเสธความสุขเช่นนี้ได้ ช่องทางส่งผ่านสามารถดูดรับชิ้นเนื้อ รา ยีสต์ พืชผัก อย่างต่อเนื่อง ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เป็นการปฏิสัมพันธ์ที่เปี่ยมด้วยแรงปรารถนาของเส้นประสาทระหว่าง แฮมเบอร์เกอร์ และ มนุษย์”
ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงไม่ค่อยรู้สึกปลอดภัย กับช่องทางส่งผ่านของข้าพเจ้า เพราะมันอาจทำร้ายเส้นประสาทที่มีแรงสำนึกแห่งชาติพันธุ์ของข้าพเจ้า และของผู้ใดก็ตามที่ไม่ระมัดระวัง ให้เหลือแต่เพียงเศษเสี้ยวของเชื้อพันธุ์ที่ข้าพเจ้าถือกำเนิด ข้าพเจ้าจะตกเป็นทาสของสิ่งที่เรียกว่า อาหาร ข้าพเจ้าจะหลุดพ้นจากความสัมพันธ์นี้ได้อย่างไร
edit @ 6 Oct 2009 11:22:25 by pigman
คุณรู้มั้ยว่า ปากกาแท่งนี้ ที่ผมใช้เขียนเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นปากกาที่มีค่ามากที่สุด มันไม่ใช่ปากกาหมึกซึมราคาเป็นหมื่น ประดับเพชร แต่มันคือปากกาลูกลื่นธรรมดาแท่งหนึ่งเท่านั้น คุณค่าของมันคือ คนที่เป็นคนให้ ให้โดยไม่หวังอะไรตอบแทน ไม่มีการซื้อขายเกิดขึ้น แต่มันคือการให้จากคนหนึ่งสู่อีกคนหนึ่ง นั่นคือมีเพียงสองคนเท่านั้นที่เป็นผู้รับมอบ
ส่วนที่ว่า เค้าอีกคนให้ปากกาแท่งนี้ทำไมน่ะเหรอ ก็คงไม่มีอะไรมากหรอก นอกจากอยากให้อีกคนแค่มีปากกาใช้ แล้วเรื่องที่จะเล่าต่อมีความสำคัญอย่างไรบ้างนั้น ต้องถามปากกาแท่งนี้ว่ามันไม่เคยถูกใช้งานเลย อาจเป็นเพราะคนที่รับมันมาไม่เคยเห็นความสำคัญของมัน นอกจากปากกาลูกลื่นแท่งหนึ่ง
แต่วันหนึ่ง ผมคนนี้ คนที่รับปากกานี้มา ต้องหยิบมันมาจากกองปากกามากมาย โดยพึ่งเห็นความสำคัญว่า มันยังเขียนได้อยู่ และเรื่องราวแห่งความผิดพลาดที่ผ่านมา ปากกาแท่งนี้แหละ จะเป็นคนเล่าเรื่อง และ สั่งสอนผม นี่ต่างหากคือความหมายที่แท้จริง ของคนที่ให้ปากกาผม
edit @ 7 Oct 2009 08:32:58 by pigman
พึ่งเปิดใช้ครั้งแรก
หวังว่าจะมีคนมาสนใจบ้างนะเนี่ย 555
edit @ 6 Oct 2009 10:21:12 by pigman